تاريخ مصالحهء شاه سليمان رومى با شاه طهماس شاه سليمان رومى با شاه طهماس جهت مملكت هميشهء اوقات مخاصمت و منازعت بر جان و آتش قتال دايم در اشتعال و شعلهء حرب بىاهمال بود . مدتى متمادى بدين منوال مىگذشت . بالا خير شاه عراق ترانهء مصالحه چون لحن داودى در پردهء سامعهء شاه سليمان رومى رسانيدن گرفت و شاه سليمان نيز حداى مسامحه با ناقهء مصالحه چون اهل حجاز دمساز و هم‌آواز گرديد و ديگر باره شعبهء مخالفت را در قانون غيرت به مضراب مجادلت ننواخت و آهنگ موافقت را هميشه پيشرو و پيشنهاد خاطر مىداشت . گويند يك چند انديشهء جنگ چنان به صلح مبدل شد كه شاه عراق و پادشاه روم هر يك شمشير مصرى را همچون يوسف كنعانى در چاه نيام بلكه در زندان فراموشان انداختند . كمان سينه سوز كه چون ابروى خوبان در پى غارتگرى جان بود ، در حلقهء پيران گوشه‌گير چله‌نشين گرديد و تير جگر دوز مخالفت از هدف ملامت چون ناوك هوائى دور افتاد . زبان خنجر كه در طعن دشمن از هرچه تيزتر بود همچون زبان سوسن الكن شد و عصا چوب نيزه را مثال نهالى بىثمر در كنار ميدان نشانيدند . تير چون جوشن در سوراخ تفنگ همچون مهرهء مار افعى در بند خويش مىماند . ديدهء زره كه در روز كارزار خون مىگريست چون چشم فتنه جوى معشوقان در خواب رفت . تارهاى كمند كه رگهاى جان اعادى را در كشاكش از هم مىگسيخت شيرازه بند اجزاى الفت گرديد . بيت گردون فرو گشاد كمند از ميان تيغ * ايام برگرفت زه از گردن كمان و اين مصالحه در شهور 969 واقع شده بود كه ملك الشعراى عراق - ملا محتشم كاشى - تاريخ اين مصالحه را در سلك نظم رقم كرده : تاريخ از پى تاريخ گرفتم قلم * تا زده از كلك منوّر رقم منهى افلاك درين كهنه دير * غلغله افكند كه « الصّلُح خير » در همين تاريخ 969 پنج امرا كه در چهار دانگ هندوستان در زمرهء عثمانيان شهرت داشتند و بعضى از ايشان به منصب سه هزارى و دو هزارى ممتاز و سرافراز بودند در يك روز به سعادت شهادت رسيدند . شيخ فيضى كه از ظرفاى قلمرو هندوستان است اين